چرا بعضی ورزشکاران هنگام مسابقه پاهایشان می لرزد؟
چرا بعضی ورزشکاران دچار ضعف در تمرکز می شوند
چرا مادر ورزشکار شب مسابقه ی فرزندش بی خواب می شود؟

چرا پدر ورزشکار عصبی است؟
چرا ورزشکار در تمرین خوب است و در مسابقه درست عمل نمی کند؟
چرا ورزشکار برنامه های تمرین خود را نامنظم اجرا می کند؟
چرا ورزشکار رژیم تغذیه ای داده شده را رعایت نمی کند؟
چرا ورزشکار برنامه ریزی زندگی اش به هم خورده یا برنامه ندارد؟
چرا ورزشکار اضافه وزن یا کاهش وزن نامناسب دارد؟
چرا پرخوری و کم خوری عصبی در بعضی ورزشکاران دیده می شود؟
چرا ورزشکار خطا عمل می کند؟
چرا ورزشکار با خطای دیگران خطا برخورد می کند؟
چرا ورزشکار نگران قیافه و ظاهر خود می باشد؟
چرا ورزشکار نگران خواب و استراحت خود می باشد؟
چرا ورزشکار خود را باور ندارد؟
چرا ورزشکار پیروزی یا شکست خود را به شانس نسبت می دهد؟
چرا مربی عصبانی است؟
چرا مربی عصبی است؟
چرا بازی کن قهر می کند؟
چرا مربی یا کادر فنی قهر می کنند؟
فرق عصبانی و عصبی چیست؟
چرا کادر فنی عصبی هستند؟
چرا تماشاچی سنگ می اندازد؟
چرا روی دیوار پل خواجو یا سی و سه پل شعار له یا علیه یک تیم نوشته می شود؟
چرا در شعارها ی بعضی افراد یا گروه ها متانت و خودکنترلی بیشتری دیده می شود؟
چرا تندی...؟
چرا پرخاشگری فیزیکی مستقیم...؟
چرا پرخاشگری فیزیکی غیر مستقیم...؟
چرا پرخاشگری کلامی مستقیم... ؟
چرا پرخاشگری کلامی غیر مستقیم... ؟
چرا توهین ...؟
چرا............؟
آیا میتوان دلیلی به جز دلایل روانشناختی برای چراهای فوق یافت؟
آیا غیر از فشار روانی و ضعف در کنترل آن دلیل دیگری وجود دارد؟

علاوه بر آمادگی بدنی که وجه مشترک عمده ی ورزشکاران است، برای آمادگی ذهنی و روانی چه برنامه هایی دنبال می شود؟
خود آگاهی و اعتماد به نفس و مهارت ها و شیوه های کنترل استرس چه جایی و چه مقداری در ورزشکار و تیم او جایگاه واقعی خود را دارد؟
یکی از مهارت‌های بسیار مهم و ضروی در ورزشکاران و کادر فنی این است که بتوانند استرس خود را به خوبی مدیریت کنند، یعنی این که وقتی می‌‌خواهند در رقابتی شرکت کنند آرامش لازم را داشته باشند و در نتیجه ورزشکاران به موقع غذای مناسب بخورند، استراحت کافی داشته باشند و در تمرینات خود تمرکز و دقت کافی را داشته باشند و بعضی مربیان نیز باور کنند که خود نیز ممکن است تحت استرس باشند، ولی فقط به ورزشکار تاکید می کنند که تو نباید بترسی یا نباید استرس داشته باشی، حال آن که خود نیز تحت استرس بوده و در کنترل هیجان منفی شان عاجزند.
اصولاً مجموعه ی کادر فنی و ورزشکاران اگر باور کنند که خود شناسی یک برنامه ی آموزشی مداوم می باشد که فرایند آن مثل تمرینات ورزشی هر روزه یا هفتگی است و نیاز به تمرین ها ی مکرر ذهنی دارد و شامل شناخت از هیجان ها و انواع من های جسمی و روانی و اجتماعی و معنوی و دیگر من های خویش می باشد، اگر آن ها بتوانند تمام این فاکتورها را به درستی مدیریت کنند، در اجرا نیز موفق عمل خواهند کرد؛ اما ظاهراً ضعف در خود شناسی و اعتماد به نفس و یا بروز اعتماد به نفس کاذب موجب می شود که با باور «همه کار دانی» و «همه کار توانی» و یا ناآگاهی از تاثیر نیروهای مثبت و منفی روانی مشکلات فوق برای ورزشکار یا کادر فنی او به وجود آید و این چرا ها همواره بی پاسخ بماند یا با استرس به آن ها جواب داده شود و بخواهند عجولانه در اردو ها به آن پرداخته شود حال آن که این مشکلات باید به طور تدریجی و مداوم و با فراست اموخته و تمرین شود. ورزشکار و کادر فنی او باید قبل از ورود به اردو ی مسابقه آمادگی های لازم را به دست آورده باشد و در اردو به کار گرفته شود
.