بـــــــــــــــــــوکس ایــــــــــران

درادامه گوشه ای از سوابق ورزشی مرحوم کریم صف شکن استادبزرگ بوکس خوزستان وکشور را با هم مرور مینماییم:

نسل طلايي بوکس بيرجند، او را بنيان گذار اين رشته در بيرجند مي دانند. با وجود 66 سال سن، قامت بلند و دست هاي کشيده اش گواه حضور مداوم او در ميدان هاي ورزشي است.کسب چند مدال رنگين از مسابقات قهرماني کشور و استان و چند دوره دعوت به تيم ملي بوکس و شرکت در مسابقات انتخابي المپيک 1964 از جمله اندوخته هاي دوران ورزشي اوست.

وقتي وارد دفتر مي شود 2 شاگرد قديمي او، مقدم و ضيائيان که حالا خود از پيشکسوتان اين رشته هستند، او را همراهي مي کنند.با گذشت بيش از 40 سال هنوز رابطه استاد و شاگردي از رفتار آن ها به خوبي آشکار است.

ادامه نوشته

وقتي آلبوم عکس يعني مهم ترين يادگارهاي دوران فعاليت ورزشي و جواني اش را ورق مي زند، با ديدن هر عکس خاطرات گوناگون را به ياد مي آورد و نقل مي کند. از استقبال چشمگير مردم از مسابقات بوکس مي گويد و آن ها که به علت کمبود فضا در سالن، از بيرون نظاره گر مسابقات بودند. در صفحه اي از آلبوم بريده اي از مجله دنياي ورزش در سال 54 به چشم مي خورد که در کنار عکسش اين مطلب نوشته شده است«محمود مقدم دارنده 3 مدال طلا از مسابقات آموزشگاه ها و 2 مدال طلا از مسابقات بوکس آزاد خراسان و 2 مدال نقره از مسابقات دستکش طلايي و دعوت شده به تيم ملي، مربي بوکس بيرجند شد.»

ادامه نوشته

محمد علی گلبریان جانباز 30 در صدی که روزی قهرمان بوکس کشور بود و با شروع جنگ تحمیلی با گفتن لبیک به امام خویش راهی جبهه های نبرد شد.

ادامه نوشته

در تصویر از چپ به راست ایستاده : شادروان صادق علی اکبر زاده خویی مربی باشگاه جعفری – الکساندر ولادار سر مربی تیم رومانی و استاد کلاسهای مربیگری – ناصر خلج داور بین المللی سرپرست – حسن باشی مربی اهواز – شادروان محمد ملک لو مربی تیم گمرک تهران و نشسته از چپ : شادروان ایرج ملک حسین پور مربی اهواز – شادروان احمد پور نعمتی داور و ریفری آسیایی و مربی شهرستان کرج و محمود مساعدیان مربی باشگاه های تهرانجوان ، صنایع نظامی و کارگران تهران

عکس

محمد علی کلی در کنار پژمان چالاک

عکس

تیم ملی ایران بوکس ۱۹۹۰در باکو

نگاره: ‏‎Iranian junior national team in Bako (Soviet Union) 1990 I am the first guy sitting in the right‎‏

پژمان چالاک

در ایران از گنج تجربه بهره نمی گیرند

((محمد اذر حزین قهرمان بوکس ))

نگاره: ‏در ایران از گنج تجربه بهره نمی گیرند ((محمد اذر حزین قهرمان بوکس ))‏

منوچهر مقصودي متولد سال 1325 تهران از قهرمانان و قدیمی های بوکس ایران است و سالها در کشور آلمان تحصیل و زندگی می کرده و یکی از بوکسورهای مطرح در دهه 40 بوده است.

مرحوم مظفر مسافری قهرمان بوکس آسیا و پدر ورزش بوکس بندرانزلی است که توانسته با تربیت شاگردانی چون نصرت وکیل منفرد-حسین اغماض- محمد آذر حزين-جبار فعلي و بسیاری دیگر بندرانزلی را به قطب بوکس کشور تبدیل کند. به گونه ای که در المپیک مونیخ 1972 ...از 5 ملی پوش بوکس ایران 4 نفر(نام بردگان) از بندرانزلی و از شاگردان مرحوم مسافری بودند.
در حالی که در روز های آخرین قبل از انقلاب، پدر بوکس انزلی مظفر مسافری نسل جدید خود را رونمایی می کرد انقلاب شد تا ورزش بوکس به مدت ده سال ممنوع (حرام) شود، نه تنها تماشا کردن ورزش بوکس از تلوزیون ممنوع شد فعالیت کردن در آن نیز گناه و ممنوع شد.
در سال ۱۳۶۸ خورشیدی درست مانند آن قندی که در زمان قاجار باید اول درون چای میزدید تا حلال شود و بعد میل می کردید، بوکس دوباره با احکام فقهی جدید آزاد شد.
همان ده سال کافی بود که مشت زنی از یاد انزلی چیان (پهلوی چیان) برود، هر چند در این بیست و دو سال گهگاه قهرمانانی در سطح کشور پرورش داده شد اما قهرمانی در بوکسی که روز به روز در بوکس اماتوری آسیا پسرفت می کرد،در حد و اندازه نام شهر قهرمان پرور انزلی نبود.

گاهی اوقات نگاهی به زندگینامه و آنچه که بر شهدای انقلاب گذشته است آنقدر نکته و حرف دارد که فک می کنی یک داستان افسانه ای را شنیده ای. گاهی اوقات هم این شهادت نامه ها خیلی معمولی به نظر می رسد در حالی که هزار نکته برای فهمیدن و درک کردن دارد. شهادت رزمنده ای که به عنوان تیر بارچی از آراء مردم محافظت کرده است.

ادامه نوشته

شناسنامه قهرمان

نام: روح الله
فاميل: حسيني
متولد: ۱۳۵۷
قد: ۱۸۲
وزن:۹۷ كيلوگرم
تحصيلات: فوق ليسانس تربيت بدني
نام اولين مربي: مرتضي صادقي
نام نخستين باشگاه: شهيد انور دولت آباد
باشگاه فعلي: راه آهن
محل تولد: محله شهداي صفائيه شهرري
محله كنوني: نواب
افتخارات: مدال برنز بازي هاي آسيايي ۱۹۹۸ بانكوك و مدال طلاي قهرماني آسيا ۲۰۰۵ ويتنام

ادامه نوشته

moghimi-box.jpg (2039 bytes)

من بابک مقیمی متولد 20 آبان 1361.از کودکی با ورزش بوکس بزرگ شدم و...

ادامه نوشته

عبدالله قاسمي مشتزني بود با اندام بسيار ورزيده و ضربه هاي سنگين و به خوبي مي توانست در پنج راند توان مبارزه داشته باشد.

عبدالله قاسمي ستاره اي پرفروغ در تاريخ بوكس ايران بود و افسوس كه هرگز تكرار نخواهد شد....

عبدالله قاسمي و اكبرقلعه پور(كه سال 1351 عضوتيم ملي بوكس شد) افتخار بوكس استقلال جنوب اند.

گوشه اي از قهرمانيهاي عبدالله قاسمي

ادامه نوشته

_{نام:غلامرضا نام خانوادگی:بریچه منفرد متولد:۱۳۵۲ اهواز معروف به:غلام منفرد}

ایشان از بوکسورهای دهه ۷۰تیم خوزستان بوده که در مسابقات کشوری وبین المللی افتخارات زیادی برای استان خوزستان بدست آورده است که از آن جمله میتوان به ۲مقام نائب قهرمانی در کشور در سالهای۱۳۷۵-۱۳۷۹ویک مقام سومی در مسابقات قهرمانی کشورسال۱۳۸۱-چندین مقام در مسابقات بین المللی دهه فجررانام برد.ایشان هم اکنون در کسوت مربیگری در ورزش بوکس استان خوزستان فعالیت دارد.شایان ذکر است آقای منفردیکی از بااخلاق ترین وپرطرفدارترین ورزشکاران بوکس استان میباشد. با آرزوی موفقیت برای ایشان.

_{اگر "محمد علی کلی" را با عنوان خوش استیل ترین و تکنیکی ترین بوکسور بشناسیم، اگر "جورج فورمن" را با عنوان کسی که وحشتناک ترین ضربات آپرکات را می زد بشناسیم، اگر "مایک تایسون" را به خاطر کندن گوش "ایواندر هالفیلد" به عنوان خشن ترین بوکسور بشناسیم و اگر "جو لوئیز" ء"شوگر ری رابینسون" ، "جو فریزر" ، "جو ولکات" , "ایواندر هالفیلد" ، "لنکس لوئیز" و ... را که هر کدام سابقه قهرمانی جهان را دارند به خاطر یک ویژگی بارزشان بشناسیم اما در میان تمام بوکسور ها نه تنها فقط در سنگین وزن بلکه در تمامی اوزان ، تنها یک نفر بوده که هیچ وقت شکست نخورده...}

ادامه نوشته

_{انوشیروان نوریان-وقتي مردم قائمشهر قهرمان شهرشان را روي دوش در خيابان ها مي گرداندند، ديگر كسي اتفاق دوازده سال پيش را به ياد نمي آورد؛ زماني كه قهرمان قائمشهري كاپيتان تيم ملي بوكس بود و همراه محمد رحيمي تنها نمايندگان ايران در المپيك 2000 سيدني به حساب مي آمدند. هر چند اصلاً كار آنها به رفتن روي رينگ نكشيد و هر دو به خاطر مثبت درآمدن تست دوپينگ از دهكده ورزشكاران در سيدني اخراج شدند. البته اخراج او يك اتفاق ديگر را هم به دنبال داشت. اينكه او اصلاً ديگر به كاروان ورزشي بازنگشت و پناهندگي كشور استراليا را گرفت.}

ادامه نوشته

_{تاریخ بوکس جهان رقابت های بسیاری را به خود دیده است، از مسابقه ای که تاسیون گوش حریف گاز گرفت تا رقابت های داغ و تماشایی محمدعلی کلي.کارشناسان بوکس جهان همگی بر این عقیده هستند که می توان برخی رقابت ها را به عنوان برترین ها برگزید و بدین ترتیب برخی از آنها 10 مسابقه را برترین مبارزات تاریخ بوکس جهان می دانند که در این گزارش قصد داریم به معرفي این ده مبارز بپردازیم.}

ادامه نوشته

_{قهرمان فرانسه با پرچم ایران دور افتخار زدبوكسور ایرانی‌الاصل مقیم فرانسه تمایل زیادی به حضور در تیم ملی ایران دارد}

ادامه نوشته

در سال 1316 در منطقه ییلاقی نور در روستایی به نام اوزکلا به دنیا آمدم اما در منطقه 8 بازار تهران کوچه حمام چال، زیر گذر لوطی صالح بزرگ شدم. پس از آن به تکیه ملک‌آباد، سید‌نصرالدین رفتیم. دوران ابتدایی را در مدارس خسروی و ثریا و دوران متوسطه را بطور شبانه در دبیرستان امیرکبیر تهران سپری کردم.

ادامه نوشته

انتخاب 10 بوکسور تاريخ کار آساني نيست، چرا که هر منبع خبري براي خود معيارهاي خاصي دارد، با اين حال 10 چهره معروف و برتر بوکس را بیشتر بشناسید.

ادامه نوشته

کریم صف شکن سرمربی اسبق تیم ملی بوکس، داور آسیایی بوکس، رئیس هیئت اسبق بوکس خوزستان ، وی در سال 1318 در اهواز متولد شد. وی ورزش را از سن 13 سالگی با رشته فوتبال شروع و سپس به رشته های دیگر همچون والیبال، بسکتبال، دو میدانی و پینگ پنگ رو آورد و بالاخره در سن 16 سالگی فعالیت خود را در رشته ورزشی بوکس زیر نظر شادروان واحدی اولین مربی خود آغاز کرد.

ادامه نوشته

بله. کاملا درست خوندید : راکی. حتما هم بلافاصله یاد فیلم راکی و سیلوستر استالونه می افتید و اگه کمی هم اطلاعاتتون قوی تر باشه خاطره راکی مارسیانو براتون زنده میشه.

"روکو فرانسیس مورچگیانو " معروف به "راکی مارسیانو " ملقب به "خرد کننده ی سیاه" بوکسور سنگین وزن دورگه آمریکایی-ایتالیایی متولد اول سپتامبر 1923 در بروکتون آمریکا.

ادامه نوشته

تیم ملی بوکس ایران در مسابقات المپیک 2012 لندن با 4 نماینده در بخش مردان راهی این رقابت‌ها شد و متاسفانه آرزوی کسب مدال در المپیک همچنان بر دل خانواده بوکس باقی ماند، اما احسان روزبهانی از جمله بوکسورهایی بود .

ادامه نوشته

احسان 24 ساله و متولد تهران است. بوکسوری که بعد از هفتاد سال توانسته بود حضور یک ایرانی درمرحله یک چهارم نهایی المپیک را رقم بزند، در مراسم تجلیل از مدال آوران جایی نداشت و نامی از وی برده نشد. اين روزها بوكس را با اتفاقات عجيب داوري مي‌شناسند و احسان روزبهاني روايتي از اين ورزش و حاشيه‌هايش دارد كه خواندني است.

ادامه نوشته

ایرج ملک‌حسین‌پور

زادروز	۱۳ آذر ۱۳۲۱ اهواز
درگذشت	۲۷ تیر ۱۳۸۴ اهواز
ملیت	ایرانی
شناخته‌شده برای	ورزش بوکس و سرمربی‌گری تیم ملی
دین	اسلام
مذهب	شیعه
همسر	عذرا ولی‌زاده
والدین	علی‌عسکر ملک‌حسین‌پور، کلثوم

كوروش مولایی:

كوروش مولایی سفید دشتی در سال 1353 در آبادان متولد شد. او در محیطی پرورش یافت كه تمامی اعضای خانواده‌اش اعم از 3 برادر و تنها خواهرش به ورزش كردن به ویژه در رشته‌ی ورزشی بسكتبال و والیبال عشق می‌ورزیدند. بنابراین برای این كه او نیز به ورزش روی آورد، تمام شرایط مهیا بود. مولایی در این میان تصمیم به یك سنت شكنی می‌گیرد و رشته‌ی ورزشی بوكس را برمی‌گزیند. او مهم‌ترین مشوقین خود را پدر و برادرش عنوان می‌كند.

قهرمان بوكس ایران ، به مسیری كه در طول یك دهه ورزش حرفه‌ای پیموده است اشاره كرد و افزود: بوكس را از سال 1370 زیر نظر استاد «نیك روش» و «مرحوم بلال پور آفریقا» در آبادان شروع كردم. یك سال بعد قهرمان مسابقات جوانان كشور شدم و به تیم ملی جوانان راه یافتم. در سال 1372 با انتخاب در مسابقات قهرمانی آسیا در تهران به عنوان یار ذخیره‌ی تیم ملی بزرگسالان در مسابقات دهه فجر سال 73 به قهرمان جهان «علی اسماعیل اف» خوردم و با بازی فوق‌العاده سنگینی كه در مقابل او انجام دادم بار خود را بستم. در سال 74 در مسابقات تاشكند ازبكستان نیز به عنوان قهرمانی آسیا دست یافتم.

مولایی حضور در مسابقات المپیك را آرزوی هر ورزشكاری دانست و افزود: در سال 1996 (برابر با 1375 هجری شمسی) راهی المپیك آتلانتا شدم. در همان مرحله‌ی اول در حالی به بوكسور آمریكایی نتیجه را واگذار كردم كه در مقابل 196 تجربه‌ی خارجی او تنها 12 بازی خارجی در كارنامه داشتم. به این ترتیب از دور رقابت‌ها حذف شدم.

وی ادامه داد: راهیابی به المپیك به عنوان بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان یك افتخار است و مدال‌آوری تجربه‌ی غرور آفرینی دیگری است. براین اساس آرزو دارم حداقل یك بار دیگر در این مسابقات شركت كنم.

این قهرمان بوكس خاطرنشان كرد: البته دلاوری «بابك مقیمی» در المپیك آتلانتا كه تا مرحله‌ی ماقبل مدال پیش رفت و با امتیاز از قهرمان اول المپیك شكست خورد را هیچ‌گاه نباید به فراموشی سپرد.

قهرمانی‌های این بوكسور خوزستانی به همین شكل ادامه می‌یابد تا در سال 1378 برای اولین بار در تاریخ بوكس ایران عنوان «قهرمانی سوم جهان» را در شهر «چن چین» كشور چین از آن خود می‌كند كه با بی‌مهری مسوولان ورزشی كشور، مدال وی در سطح یك تورنمنت بین‌المللی قلمداد ‌شد.

به گفته‌ی وی در این مسابقات كه بهترین‌های هر قاره در آن حضور داشتند، قهرمان بوكس كشورمان پس از یك دهه قهرمانی در سال 1380 در اوج افتخار آفرینی به زندگی ورزشی‌اش در قالب ورزشكار خاتمه می‌دهد و همانند سایر قهرمانان به جرگه‌ی پیشكسوتان بوكس می‌پیوندد و در آرشیو بوكس بایگانی می‌شود.

مولایی با مهم برشمردن «تبلیغات» برای رشد و گسترش رشته‌های ورزشی خطاب به مسوولان، گفت: بوكسورها چه گناهی كرده‌اند كه این قدر باید شاهد مانورهای منفی باشند. قرار نیست كه ما در جاده‌ی خاكی راه برویم و بقیه در آسفالت. اگر آقایان معتقدند پخش مسابقات این رشته از لحاظ شرعی حرام است، چرا در فدراسیون را نمی‌بندند كه خیال همه را راحت كنند. بالاخره یا زنگی زنگ یا رومی روم.

بوكسورهای ایران - قزاقستان و تایلند - ازبكستان دو تیم منتخب را از قاره‌ی آسیا تشكیل داده بودند كه كوروش ملایی در حالی كه برای تصاحب مدال نقره با بوكسور اوكراینی بازی می‌كرد، نتیجه را در نهایت به او واگذار می‌كند و به مدال برنز این مسابقات دست می‌یابد.

این پیشكسوت جوان در مسابقات انتخابی المپیك سیدنی در كشور تایلند موفق به كسب سهمیه نمی‌شود. خودش در این باره می‌گوید: تا قبل از این مسابقات، در وزن 81 كیلوگرم بازی كرده بودم كه به صلاحدید مربیان و كادر فنی مقرر شد؛ در این مسابقات در وزن 75 كیلوگرم حاضر شوم كه متاسفانه آن طور كه باید به نتیجه‌ی لازم دست نیافتم و یكی از سهمیه‌ها را از دست دادیم.

وی ایمان به كارآمد بودن مربی، تلاش و استفاده از تكنولوژی روز دنیا و انجام بازی‌های تداركاتی برای آمادگی بیشتر را از فاكتورهای موفقیت دانست و تاكید كرد: در شرایط كنونی باید دو دستگی‌ها و تفرقه‌افكنی را كنار بگذاریم و با همدلی برای بهبود وضعیت بوكس چاره‌ای بیاندیشیم.

قهرمان اسبق تیم ملی با بیان این كه «امكانات كنونی بوكس تفاوت چندانی با گذشته ندارد»، تصریح كرد: تنها تفاوتی كه امروزه در بوكس دیده می‌شود این است كه آن اتحاد و همبستگی‌هایی كه در گذشته در میان نفرات بود كمتر به چشم می‌خورد و این مایه‌ی بسی تاسف است.

وی افزود: علیرغم تلاش‌های بی‌وقفه‌ی رییس فدراسیون كه تمام جلای بوكس متاثر از وجود اوست، بوكس روند نزولی در پیش گرفته است و تنها امثال نهرودی‌ها هستند كه اگر به آنها فرصت داده شود، می‌توانند این رشته‌ی ورزشی را از این وضعیت رهایی بخشند.

مولایی در بیان یكی از خاطراتش چنین می‌گوید: در المپیك آتلانتا زمانی كه از رینگ مسابقه پایین می‌آمدم، یك ایرانی تبعه‌ی آمریكا جلو آمد و از من پرسید، اهل كجایی؟ گفتم آبادان. ناگهان مرا در آغوش گرفت و شروع به گریه كرد. چند لحظه گذشت. من كه نیاز به استراحت داشتم به قصد جداكردن و دلداری به او متوجه شدم، در بغل من غش كرده است و این عرق و تعصب ملی خیلی برایم زیبا و غرور آفرین بود.

وی در پایان از مسوولان وزارت نفت به دلیل همراهی در پیشبرد اهداف ورزشی‌اش در رشته‌ی بوكس قدردانی كرد.

بيوگرافي چهار ملي‌پوش بوكس ايران در المپيك لندن:

* علي مظاهري

پرچمدار كاروان ايران و كاپيتان تيم ملي در وزن 91 ـ كيلوگرم. متولد 11 فروردين 1361در كرمانشاه. ديپلم نقشه كشي ساختمان و دانشجوي مقطع كارشناسي تربيت بدني. قد 198 سانتيمتر، متاهل بدون فرزند.

مظارهي بوكس را از سال 75 آغاز كرد و سال 79 در مسابقات جهاني كشور اولين بار قهرمان شد. دو بار قهرماني جوانان و هفت بار قهرماني بزرگسالان را دارد. مدال طلاي بازي‌هاي آسيايي 2006 دوحه و برنز 2010 گوانگجو، مدال طلاي قهرماني آسيا 2007، برنز آسيا 2009 و 10 سال عضويت در تيم ملي سوابق مظاهري هستند.

* احسان روزبهاني

ملي‌پوش وزن 81 ـ كيلوگرم. متولد2 تير 1367 ساكن تهران. مدرك ديپلم، مجرد. قد 184 سانتيمتر.

از شش سالگي ورزش را با ژيمناستيك آغاز كرد و در سال 85 قهرمان بزرگسالان شد. پنج سال هم قهرماني بزرگسالان را در كارنامه دارد.

نايب قهرمان جوانان آسيا 2006 هندوستان تنها عنوان بين‌المللي مهم اوست. حدود 7 سال سابقه عضويت در تيم ملي دارد.

* امين قاسمي پور

ملي پوش وزن 69 ـ كيلوگرم، متولد 30 شهريور 1364 در رشت، ساكن رشت. مشغول تحصيل در مقطع كارشناسي تربيت بدني. مجرد، قد 174 سانتيمتر.

سابقه سه بار قهرماني بزرگسالان و دو بار قهرماني جوانان كشور را دارد. بوكس را از سال 78 شروع كرد و حدود 7 سال سابقه عضويت در تيم ملي دارد.

* مهدي طلوطي

ملي‌پوش وزن 64 ـ كيلوگرم. متولد 20 فروردين 1364 در بابلسر، مازندران. مدرك ديپلم، مجرد. قد 171. ورزش را از سال 78 با فوتبال آغاز كرد و در سال 80 وارد بوكس شد. حدود 6 سال عضو تيم ملي است.

آيا مي‌دانيد؟

-بوكسورهايي كه از 34 سالگي عبور كنند حق مسابقه دادن ندارند و بازنشسته مي‌شوند.

- وزن دستكشهاي بوكس 284 گرم است كه در طول بازي‌هاي المپيك 432 بار از دستكشها استفاده خواهد شد.

گفت‌وگو با بچه آرام تيم ملي بوكس

اين‌همه مدال يك‌كيلو پرتقال نمي‌شود!!

كمتر كسي با ديدن او به فكر تيم ملي بوكس مي‌افتد. قد‌و‌قامت بلندش بيشتر به اعضاي تيم ملي بسكتبال يا واليبال مي‌ماند.

علي مظاهري از همان بچگي به مسابقات انفرادي علاقه داشت و اين دست زمانه بود كه او را به سوي بوكس سوق داد. فوتبال، واليبال و دووميداني از ورزش‌هاي دوران بچگي مظاهري بود و شايد خودش هم فكر نمي‌كرد كه روزي از اعضاي شاخص بوكس ايران شود.

متولد سال 61 در كرمانشاه و پسر آخر خانواده است. برخلاف خيلي از ورزشكاران كه پدر و مادر از دستشان آسايش نداشتند و از در و ديوار بالا مي‌رفتند و بالاخره سر از باشگاه در‌آوردند، مظاهري دوران كودكي آرامي ‌را سپري كرده است: «14، 15 سالم بود كه به پيشنهاد همسر دختر ‌خاله‌ام كه يك روز به خانه‌مان آمده بود به باشگاه رفتم و بهتر است بگويم سرنوشتم عوض شد. او چون مربي بوكس بود مرا جذب اين رشته كرد و كم‌كم به آن علاقه‌مند شدم.»

يك بوكس است و يك محمد‌علي كلي. مظاهري نيز مثل خيلي از بوكسورهاي ديگر عاشق مبارزات اوست: «فيلم تمام مبارزات كلي را دارم و مدام نگاه مي‌كنم. بعد از اين‌كه به باشگاه رفتم، او را شناختم و ديگر او شد الگوي من.»

مظاهري از سال 73 وارد باشگاه شد و از سال 77 قهرماني‌هايش را در استان و مسابقات قهرماني كشور آغاز كرد. او از 7 ‌دوره شركت در رقابت‌هاي قهرماني ايران 7 ‌مدال طلا در كارنامه دارد.

سال 82 به عضويت تيم ملي درآمد و توانست 5 ‌مدال آسيايي را در ويترين افتخارات خود ذخيره كند. طلاي بازي‌هاي آسيايي 2006، طلاي مسابقات قهرماني آسيا و سهميه المپيك در سال‌هاي 2007 و 2008، برنز مسابقات قهرماني و بازي‌هاي آسيايي 2009 و 2010 از افتخارات اوست: «تمامي‌ خاطرات زندگي من مربوط به ورزش است. وقتي در بازي‌هاي آسيايي دوحه اولين طلاي كاروان ايران را كسب كردم؛ اصلا باورم نمي‌شد. تا مدال برنز را پيش‌بيني كرده بودم چون حريفانم را به خوبي مي‌شناختم، اما فكر نمي‌كردم اولين طلاي ايران را من بگيرم.»

براي مظاهري بازي‌هاي آسيايي گوانگجو و مسابقات قهرماني آسيا 2005 تلخ‌ترين خاطرات زندگي‌اش است: «در هر دو ‌مسابقه مدال طلا را از من گرفتند. سال 2005 مرا به پاكستان بازاندند و در گوانگجو هم حقم را خورند. براي گوانگجو بوكس تيم خوبي نداشت.»

بوكسور سنگين وزن ايران بعد از گوانگجو تصميم گرفت از دنياي قهرماني خداحافظي كند، اما هنوز به قطعيت نرسيده است و مي‌گويد: «اگر تيم ملي واقعا ‌به من احتياج داشته باشد، برمي‌گردم.»

براي مظاهري جواني يعني اردوي تيم ملي: «خيلي از سال‌ها ما شب عيد را هم در اردو بوديم و سخت تمرين مي‌كرديم. من از بچه‌هاي شيطان تيم ملي نيستم و سعي مي‌كنم فقط تمرين كنم. نمي‌گويم ناراضي هستم چون هدف داشتم؛ اما اين‌كه ما زحمت بكشيم و به كام ديگران شود، درست نيست.»

او هيچ ‌وقت به هيچ جواني توصيه نمي‌كند كه جذب ورزش حرفه‌اي شود، چون در آن صورت تمام زندگي مي‌شود، ورزش‌«به قول يكي از آشناهايمان با اين همه مدال طلاي آسيا يك كيلو پرتقال هم به ما نمي‌دهند، پس با چه بهايي همه عمر را بايد صرف يك ورزش كرد؟ من پشيمان نيستم و هنوز هم به مدال المپيك فكر مي‌كنم، ولي ديگران را براي ورود به اين عرصه تشويق نمي‌كنم.»

او به دليل حضور در اردوها نتوانسته ادامه تحصيل دهد، اما مي‌خواهد از ترم آينده تربيت بدني را در دانشگاه آزاد آغاز كند: «نمي‌شود هم درس خواند و هم حرفه‌اي ورزش كرد؛ اما اكنون فرصت خوبي دست داده كه به درس و كار و زندگي بپردازم. همسرم خيلي همراه است و خانواده‌ام با بوكس مشكلي ندارند؛ اما خودم مي‌خواهم مدتي دور باشم. من كارمند سازمان همياري و شهرداري كرمانشاه هستم، اما قراردادي؛ كه بايد خدا را از اين بابت شكر كنم.»

1. لطفاً بیوگرافی ورزشی خود را بنویسید و از چه سالی ورزش بوکس را شروع کردید؟

ناصر سیدمحمدی، ۶۱ ساله، در تاریخ 6 آذر 1330 در محله ی باغ شیخ (ادهم کنونی) اهواز متولد شدم و دوران نوجوانی ام را در محله ی یوسفی گذراندم و از آن زمان تاکنون در گوشه و کنار یوسفی روزگار می گذرانم. بازنشسته ی صنایع فولاد. از اواخر سال 44 ورزش بوکس را در باشگاه تاج اهواز شروع کردم و اکنون ۴۷ سال است در این رشته کسوت دارم. مربیان و پیشکسوتان عزیزی که هر کدام به نوعی به گردن اینجانب حقی دارند عبارتند از: آقایان کریم صف شکن، رستم لطیفی، منصور صفری، مهدی هویت دوست، مرحوم ایرج ملک حسین پور، حسن بیگدلی و امیر حسون که از همگی آنها کمال تشکر را دارم.

2. اولین بار در چه تاریخ و چه سالی وارد رینگ مسابقه شدید و اولین عنوانی که کسب کردید چه بود و در چه سالی؟

در سال 45 برای اولین بار قهرمان آموزشگاه های اهواز شدم. که طی یک مبارزه ی سخت، موفق به شکست دادن قهرمان دوم آموزشگاه های ایران در سال قبل، شدم.

3. در طول ورزش قهرمانی خود در این رشته موفق به کسب چه عناوینی شدید؟

در سال 46 قهرمان آموزشگاه ها و بزرگسالان خوزستان در وزن 48 کیلوگرم شدم. در همین سال در تبریز قهرمان دوم آموزشگاه های ایران در وزن 48 کیلوگرم شدم. و باز در همین سال قهرمان دوم مسابقات تاج گذاری ایران در وزن 48 کیلوگرم شدم؛ که به اردوی تیم ملی بوکس ایران دعوت شدم (در سن 16 سالگی). در سال 48 در مسابقات بوکس قهرمانی ایران در آبادان، مقام سوم را در وزن 48 کیلوگرم به دست آوردم (به اردوی تیم ملی بوکس ایران دعوت شدم). در سال 48 قهرمان اول آموزشگاه های ایران در تهران در وزن 48 کیلوگرم شدم. در سال 50 دوباره قهرمان اول آموزشگاه های ایران در کرمان در وزن 48 کیلوگرم شدم. در سال 51 قهرمان اول کارگران ایران در تهران در وزن 51 کیلوگرم شدم. در سال 52 دوباره قهرمان اول کارگران ایران در بندر انزلی در وزن 48 کیلوگرم شدم.

نکته ی جالب این که از سال 46 که قهرمان خوزستان شدم تا سال 52 که بوکس را کنار گذاشتم؛ هیچ کدام از رقیبان خوزستانیم، موفق به شکست دادن من نشدند.

4. اگر در کسوت مربی یا داور هستید؛ تاریخ شروع فعالیت خود را با ذکر درجه ی داوری یا مربیگری بنویسید.

در دوران تحصیلی و در سال های 50 و 51 مربی تیم هنرستان کشاورزی اهواز بودم؛ جایی که تحصیل می کردم و موفق به کسب عناوینی در سطح اهواز هم شدیم.

ولی به طور رسمی، مربیگری را بعد از بازگشایی دوباره ی بوکس شروع کردم؛ و الان حدود 20 سال است که به طور رسمی مربیگری باشگاه قدس اهواز را برعهده دارم و چندین بار هم مربیگری تیم های جوانان و بزرگسالان استان خوزستان را در مسابقات قهرمانی ایران و لیگ برتر بوکس ایران، عهده دار بوده ام؛ و درجه ی مربیگری من هم درجه یک فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران است.

5. برای پیشرفت این رشته در سطح کشور و میادین بین المللی چه باید کرد؟

احترام به پیشکسوتان این رشته و تشکیل کلاس برای به روز کردن دانش مربیان و برگزاری مسابقات داخلی و خارجی متعدد در سال.

6. بزرگ ترین آرزوی شما چیست؟

بزرگ ترین آرزوی زندگی ام، خدمت به جوانان شهر و دیارم تا پایان عمرم است.

7. شیرین ترین و تلخ ترین خاطره ی ورزشی خود را بنویسید.

دعوت شدن به اردوی تیم ملی بوکس در سن 16 سالگی از شیرین ترین خاطراتم می باشد و شکستگی دست راستم در مسابقات قهرمانی ایران در سال 48 آبادان جزو خاطرات تلخم می باشد.

برگرفته شده از:seyedmohammadi.blogfa.com

حسین اغماض:متولد ۲۴ بهمن ۱۳۲۴، بندر انزلی

زندگی نامه:

حسین اغماض بوکس رااز سال ۱۳۴۰ در بندر انزلی و باشگاه گیو بندر انزلی به سرپرستی مرحوم عزیز وکیل منفرد پدر ورزش ایران، بندر انزلی و قهرمان مسابقات دو و میدانی ماراتون کشور شروع کرد. مربیان وی در دوران ورزشی خود عبارت است از مرحوم ایرج سلامی کهن و مرحوم مظفر مسافری . وی هم دورهٔ آقایان حجت بربری، نصرت وکیل منفرد، سهراب وکیل منفرد، داوود بلانش، قاسم سلمسلانی، جبار فعلی، رشید احراری، فریدون پیجر ریش سفید، خلیل مسافری، انور در طلوعی و حسین براری بود . در یک دوره از مسابقات آسیایی پای چپ او به علت پارگی بخیه خورد بود . رئیس فدراسیون وقت جناب آقای پیاس نازار بکیان او رااز شرکت در مسابقه منع نمود، چون امکان بریدن پای او نیز مطرح بود، در صورت عدم شرکت حسین اغماض ایران به مقام سوم می‌رسید و با شرکت وی در مسابقه و حتی در صورت باخت تیم ایران در مکان دوم قرار می‌گرفت وی با شرکت در این مسابقه در مقابل نماینده تایلند ایران را به مقام دوم آن رقابتها رساند . از سال ۱۳۶۴ بعلت تعطیل شدن بوکس که بعنوان مربی در نیروی دریایی استخدام شد و انجام وظیفه می‌کرد . و هم اکنون بازنشسته این سازمان می‌باشد .

افتخارات:

حسین اغماض قهرمان اسبق بوکس ایران و آسیا و جهان و کاپیتان تیم ملی در المپیک مونیخ ۱۹۷۲ دارنده ۱۶ مدال طلا از میادین ورزشی و دارنده دستکش طلایی می‌باشد . او از سال ۱۳۴۰ در مسابقات آموزشگاههای کشور شرکت کرد و چهار مرتبه قهرمان اول آموزشگاههای کشور شد او دارندهٔ چهار مدال طلا و قهرمان کارگران کشور و دارندهٔ چهار مدال طلاو قهرمانی از رقابتهای ارتشهای ایران و پنج مدال طلا از قهرمانی کشور است .

شهید بهزادقائدی:

در1333/08/26درمحله بوارده آبادان قدم به عرصه هستی نهاد.دوره کودکی ونوجوانی اش که با خاطرات وحوادث بسیاری همراه بودرا در آبادان سپری کرد.سال آخردبیرستان بود که به همراه خانواده اش به اهواز نقل مکان کردند ودر محله لشکر آبادساکن شدند.

بهزاد قائدی در نوجوانی علاقه واستعداد خاصی به بوکس داشت.باجدیت وبصورت حرفه ای این رشته ورزشی رادنبال میکردوبا تلاش وپشتکار وانجام تمرینات طاقت فرساتوانست به جمع ملی پوشان راه پیدا کندوهمراه با تیم ملی بوکس ایران عنوان قهرمانی آسیا راکسب کند.در کارنامه ورزشی اوحضور در المپیک مونترال کانادا دیده میشودکه خود افتخاری بزرگ برای هرورزشکاراست.قائدی پس از جبهه وجنگ وبا پای مصنوعی بوکس رادرکسوت مربیگری وداوری دنبال کردوموفقیت های بسیاری رابه دست آورد.

در دوران مقدس نبرد درتاریخ۲۸/۰۱/۱۳۶۱دریکی ازماموریتهای محوله در خرمشهربراثربرخورد بامین پای راست خود راازدست دادوبا رساندن خود به خاکریز دشمن خودرابه اسارت نیروهای عراقی در آورد.پس از ۲سال اسارت در اردوگاه الانبار عراق جزو اولین گروه اسرائ معلول مبادله شد وبا سرافرازی به ایران اسلامی بازگشت.این درحالی بود که خبر شهادت ایشان در همان فروردین۱۳۶۱در روزنامه ها منتشر گردیده بود وبازگشت ایشان برای خانواده داغدارش وقف ناپذیر بود.

بهزاد قائدی جانباز۷۰٪ در تاریخ۲۸/۰۳/۱۳۸۹به جمع شهدا پیوست.یادش گرامی

http://WWW.hajbehzad.blogfa.com

خانواده وکیل منفرد بنیانگذاران نخستین باشگاه ورزشی در گیلان و شهر انزلی هستند و مرحوم ˈعزیز وکیل منفرد ˈ که اولین دونده ماراتن ایران و دارنده مدال قهرمانی کشور در یک هزار و 500 متر، سه هزار متر و 10 هزار متر بود، باشگاه ورزشی گیو را در سال 1319 بنیان نهاد تا جوانان بدون ریالی حق عضویت بتوانند به ورزش بپردازند.

عزیز 16 فرزند داشت 14 پسر و دو دختر. پسرها اغلب ورزشکار بودند .ˈ سهراب وکیل منفرد ˈ اولین مدال آور جهانی تاریخ بوکس ایران که خلبان بازنشسته ارتش است چهار مدال طلای کشوری، یک طلای آسیایی و یک برنز جهانی دارد.

ˈرودابه وکیل منفرد ˈ دختر وی نیز که متولد 1369 و دانشجوی زیست شناسی است از 14 سالگی به عضویت تیم ملی تنیس بانوان ایران درآمد. رودابه اکنون کتابی در خصوص خاطرات خود از مسابقات در دست تحریر دارد.

سهراب وکیل منفرد متولد 1329 انزلی است، از 13 سالگی بوکس را شروع کرد و در 14 سالگی جوانترین عضو تیم ملی بوکس ایران بود.

وی به یاد می آورد که برادرش که در آن زمان دانشجو بود به وی که تنها 14 سال داشت اجازه اعزام به تهران برای شرکت در مسابقات انتخابی تیم ملی را نداد ولی بعد که با اصرار وی مواجه شد او را همراه خودش برد.

شناسنامه اش را که دیده بودند به وی اجازه مسابقه ندادند ولی پطروس نظربیگیان نایب رییس فدراسیون بوکس آن زمان که مسابقه وی را در انزلی دیده بود او را به رینگ برد و او در چهار شب مسابقات تمام حریفان را شکست داد.

سهراب سال 1970 در ساحل عاج افریقا مقابل بوکسور آلمان و ایتالیا برد ولی به بوکسور آمریکایی باخت و مدال برنز را برای ایران به ارمغان آورد.

وی نخستین کتاب آموزش بوکس ایران با عنوان ˈ چگونه قهرمان شویم ˈ را حدود 18 سال پیش منتشر کرد و پس از آن نیز کتاب دیگری در مورد بوکس نوشت.

وکیل منفرد به جز رودابه دو فرزند دیگر دارد سام که در گذشته در رشته بوکس به اردوی تیم ملی جوانان نیز دعوت شد و تهمتن که قهرمان تنیس جوانان گیلان شد.

نصرت وکیل منفرد برادر دیگرش نیز قهرمان بوکس بود و المپیک مونیخ را نیز تجربه کرد .

داریوش و خسرو نیز در تیم ملی بسکتبال بازی کرده بودند و به مسابقات ارتش های جهان ایتالیا نیز اعزام شدند، خواهرش فاطمه نیز زمانی کاپیتان تیم بسکتبال گیلان بود.

سهراب می گوید مادرم موقع مسابقات توی ماشین می نشست چون جرات تماشای بازی را نداشت .

این قهرمان بوکس به یاد می آورد: سال 1350 زمانی که در اصفهان زندگی می کرد در مسابقه قهرمانی کشوری بوکس در گیلان مقابل برادرش نصرت که عضو تیم گیلان بود قرار گرفت و مسابقه داد و با وجود مخالفت مردم با صحبت های پدرشان اجازه بازی پیدا کردند که برای مردم عجیب و بی سابقه بود.

وکیل منفرد از دوستش اکبر یعقوبی به نیکی یاد می کند که در نوجوانی هنگامی که برای نخستین بار خواست سیگار کشیدن را تجربه کند سیلی به او زده و گفته بود ورزشکار و قهرمان سیگار نمی کشد.

سهراب آرزو دارد که نوه اش نیز روزی عضو تیم ملی و قهرمان شود تا رکورد جهانی عضویت سه نسل در تیم ملی را به رکورد چهار نسل ارتقا یابد.

آقای حسن باشت باوی درسال1321ورزش بوکس را به صورت کلاسیک در شهر آبادان و زیر نظرآقای واگنر مربی انگلیسی آغاز نمود. درسال1328 مقام دومی مسابقات قهرمانی کشوری رابه دست آوردوپس از کسب افتخارهای متعدد داخلی وخارجی درسال1337مربی تیم آبادان وپس ازچند سال مربی تیم خوزستان شد.
در سالهای 1351تا 1354مربی تیم ملی بود وتوانست تیم ملی کشورمان رابه قهرمانی آسیا برساند. آقای حسن باشت باوی در حال حاضرسر مربی تیم بوکس استان کهگلویه و بویراحمد می باشد و از طرف مسئولین تربیت بدنی استان وشهرستان گچساران به پاس زحمات ایشان در ورزش بوکس ایران درتاریخ هشتم خردادماه هزارسیصدو هشتادوشش سالن بوکس گچساران با حضور ریاست محترم تربیت بدنی کشور آقای مهندس علی آبادی به نام ایشان (استاد حسن باشت باوی) افتتاح گردید

نام:شهریار نام خانوادگی:دانشفر متولد:۲۴/۱۲/۱۳۵۵ شهرستان:اهواز مدرک تحصیلی:دیپلم

سوابق ورزشی:از سال۱۳۷۰ تا کنون در رشته ورزشی بوکس فعالیت میکنم ودر همان اوائل شروع

فعالیتم در سالهای۱۳۷۰و۱۳۷۱در بازیهای بوکس مناطق نفت خیز به مقام فهرمانی دست یافتم.در

مسابقات قهرمانی بوکس کشور و انتخابی تیم ملی بوکس در سالهای ۱۳۷۲و۱۳۷۳با توجه به

درخششی که از دید کمیته فنی داشتم نتوانستم مدالی کسب کنم و از سال۳۷۱ الی ۱۳۷۸در

تمامی مسابقات بوکس استان کهگلویه وبویر احمد ومسابقات بوکس شهرستان گچساران به

مقام اول دست یافتم.همچنین اینجانب دارای مدرک ملی داوری ومدرک درجه۱مربیگری فدراسیون بوکس میباشم

کلام آخر:با توجه به اینکه از نظر من بوکس شهرستان گچساران نسبت به زمان گذشته خود که همیشه مدعیانی در سطح استان وکشور در رشته بوکس داشته والان در رکود بسر میبرد اینجانب بعنوان یک دلسوز ویک عاشق این رشته ورزشی از کلیه مسئولین بوکس استان وکشور خواهان

رسیدگی به مشکلات ورزش بوکس شهرستان گچساران واحیائ دوباره این رشته ورزشی هستم.

نام:محمد نام خانوادگی:رستمی متولد۱۳۵۵ شهرستان:مسجدسلیمان

از سال ۱۳۷۰زیر نظر حبیب صادقی در باشگاه شرکت نفت اهوازبه رشته ورزشی بوکس روی آوردم.

درطی فعالیت خوداز سال۱۳۷۲الی۱۳۷۹چندین بار قهرمان بوکس خوزستان شدمودر بازیهای بین المللی شکست حصرآبادان نیز به مقام قهرمانی رسیدم.کاپ تکنیک جام رمضان باشگاههای اهواز را دریافت کردم والان پس از طی دوران قهرمانی به داوری در این رشته مشغول هستم.

کلام آخر :از شما که برای اطلاع رسانی در رشته بوکس فعالیت میکنید کمال تشکر را دارم.

نام:حسن نام خانوادگی:بهداروند متولد۱۳۵۸ متول:شوشتر مدرک تحصیلی:دیپلم علوم تجربی

بیوگرافی ورزشی:ازسال۱۳۷۳فعالیت ورزشی خود را در خانه بوکس شوشتر زیر نظر آقای نجات الهی شروع کردم.در سالهای ۳۷۵-۱۳۷۶-۱۳۷۷قهرمان استان خوزستان شدم ودارای ۲مقام سومی در کشور

ویک مقام نایب قهرمانی در مسابقات بین المللی در مسابقات بوکس حصر آبادان میباشم.

دارای مدرک مربیگری از فدراسیون بوکس کشور والان هم در روستای سردار آباد شوشترمشغول به آموزش جوانان این روستادر تربیت بوکس میباشم.

کلام آخر:اینجانب بهترین لحظات زندگی خود را ر زمان انجام فعالیت در ورزش بوکس میدانم.

آشنائی با تک داور بین المللی ۲ستاره جهانی بوکس خوزستان

نام:سیدعلی نوری جعفری

متولد:سال۱۳۳۹ در اهواز

افتخارات ورزشی:ازقهرمانان اسبق بوکس خوزستان-دبیرهیئات بوکس استان خوزستان از سال

۱۳۷۵الی۱۳۸۶-رئیس کمیته داوران استان خوزستان از سال ۱۳۸۶تا۱۳۹۰-عضوکمیته داوران بوکس

کشور-مدرس داوری فدراسیون بوکس کشور

افتخارات داوری:قضاوت در بازیهای بوکس پادشاهی ترکیه-قضاوت در انتخابی تیم ملی اوکراین--

قضاوت مسابقات بوکس انور چودری در پاکستان -جام بابا جان در روسیه-قضاوت در بازیهای ---

قهرمانی کشور از سال ۳۷۴تا کنون-قضاوت در لیگ بوکس ایران و......

با آرزوی موفقیت برای ایشان.............

بیو گرافی مهيارمنشي پور

مهيارمنشي پور ،قهرمان ايراني الاصل بوكس جهان و مقيم فرانسه
Mahyar Monshipour

نام : مهيار منشي پور
محل تولد : تهران
تاريخ تولد : 21 مارس 1975(1فروردين 1354 )
قد : 64/1 متر
وزن : 55 كيلو
لقب : تايسون كوچو لو ( Little Tyson )
مليت : فرانسوي
محل اقامت : شهر پوآتيه ( فرانسه )
ورزش حرفه اي : فوق خروس وزن مشت زني ( بوكس )
زمان آغاز به ورزش حرفه اي : 26 اكتبر 1996
مربي :BEN " " Mohamed Bennama
جوايز كشوري و جهاني :
قهرمان خروس وزن فرانسه در سال 2002
قهرمان خروس وزن اروپا در سال 2003-2002
قهرمان خروس وزن جهان در سال 2003 و 2004 و 2005

مهيار منشي پور، قهرمان فوق خروس وزن جهان ، در فروردين 1354در تهران متولد شد . در سال 1364 پدرش او را نزد عمه اش در شهر پوآتيه فرانسه فرستاد. مهيار پس از اخذ ديپلم در اين شهر، پس از اين که به خاطر دل پدرش يک سال پزشکي خوانده بود، تغيير رشته داد و توانست مدرک تربيت بدني را بگيرد. ولي تحصيل براي او کافي نبود . خود وي مي گويد: "اگر معلم ورزش مي شدم، تنها يک خارجي معمولي بودم که در درس هايش موفق شده است . اما من مي خواستم در نوک قله باشم و اين از طريق بوکس ممکن بود . چون فکرمي کردم براي اين کار ساخته شده ام . " او در سال 1996به ورزش حرفه اي روي آورد و شش سال بعد قهرمان فرانسه و اروپا شد.
مهياربيرون رينگ آرام و متمرکز است ، ولي در مسابقه ازهمان لحظه اول به حريف خود هجوم مي برد و با ضربات بي وقفه و صاعقه وارش رقيب خود را وادار به شكست مي كند . ژان کلودبوتيه قهرمان سابق اروپا و مفسر کانال پلوس فرانسه در مورد وي مي گويد: "مهيار استثنايي است. انگيزه زيادي دارد که او را از يک فرد عادي متمايز مي کند، او يک بوکسور تماشايي با استيلي تهاجمي است."
ماجراي تغيير مليت او نيز همچون زخمي است که هنوز درمان نشده است . مهيار در سال1997 يعني 11 سال پس از آمدن به فرانسه، در حالي که چند روز پيش از آن قهرمان تورنمنت فرانسه شده بود ، تقاضاي مليت فرانسوي کرد . اما پاسخ به اين تقاضا دو سال و نيم طول کشيد و در نهايت پاسخ منفي بود به اين بهانه که او دانشجو است . خود وي در اين مورد مي گويد : "خيلي نااميد شدم چون مرتكب خطايي نشده بودم و تنها چيزي كه به ذهنم مي رسيد اين بود كه متولد فرانسه نيستم و از کارتون يا آهــنگ هايي صحبت مي کنند که مربوط به بيست يا بيست و پنج سال پيش است و من آنها را نمي شناسم . اما تاريخ فرانسه را خيلي بهتر از اکثر کساني مي دانم که هر روز ملاقاتشان مي کنم . " در نهايت ، مهيار منشي پور به مددنماينده مجلس ، فرانسوا زاينيبرت ، در منطقه اوت گارون مليت فرانسوي را در سال 2001 دريافت كرد .
مهيار منشي پور باوجود علاقمندي به سرزمين پدري اش ، دو خاطره ناگوار از ايران را باخود همراه دارد . خاطره بد او از ايران زماني است كه مادرش از پدرش جدا شد و اورا در دو سالگي ترك كرد. حادثه غمبار زلزله بم ، ديگر خاطره تاسف انگيز او از ايران است . از آنجا كه پدر بزرگ مهيار متولد شهر بم بوده است ، هنگامي که در دسامبر2003 زلزله بم اتفاق افتاد ، او به شهربم آمد و با مردمي مهربان روبرو شد . وي مي گويد : " با ديدن مردم تسکين يافتم و با سربلندي برگشتم . " او در بازگشت اتحاديه همياري فرانسه – بم را همراه همسر روانشناس فرانسوي اش "آن" به وجود آورد و به لطف آن ساخت يک مدرسه را شروع نمود . وي بر اين باور است كه " اين يک وظيفه نيست بلکه يک دين است . بايد اين پروژه را به پايان برسانم. تنها زماني آرام و مفتخر مي شوم که اين کار به پايان برسد. اين چيزي نبود که تصورش را داشتم اما امکانات ما اجازه بيش از اين را نمي دهد."
در سال 2007 میلادی کتابی به نام « La Rage d’être français » از مهیار منشی پور منتشر شده است .

وب سایت رسمی علی سلطانی- مطالب علمی ورزشی واخبار مشتزنی

محمد علی گلبریان جانباز 30 در صدی که روزی قهرمان بوکس کشور بود و با شروع جنگ تحمیلی با گفتن لبیک به امام خویش راهی جبهه های نبرد شد.

كوروش مولایی:

بیو گرافی مهيارمنشي پور

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

برچسب‌ها

نویسندگان

پیوندها