گفت وگوي او را  بخوانيد تا بيشتر با زواياي زندگي اين قهرمان آشنا شويد.
*چطور شد بوكس را انتخاب كردي؟
- راستش انتخاب خودم فوتبال بود ولي اصرار مادرم اين بود كه بوكسور شوم، در فوتبال آنقدر استعداد داشتم كه تا عضويت در تيم نوجوانان باشگاه بانك ملي هم پيش رفته بودم. باشگاهي كه هر بازيكني نمي توانست به آن راه يابد. در آن سالي كه من به تيم نوجوانان بانك ملي راه پيدا كردم مهدي مهدوي كيا از تيم نوجوانانش به تيم جوانان رفته بود. جالب آنكه هر موقع فوتبال مي رفتم مادرم مرا تحويل نمي گرفت و روي خوش به من نشان نمي داد.
* بوكس را از چندسالگي آغاز كردي؟
- ده سالگي
* در كدام باشگاه با كدام مربي؟
- در باشگاه شهيد انور دولت آباد و زيرنظر مرتضي صادقي
* پس فوتبال را كي كنار گذاشتي؟
- همزمان با رفتن به بوكس فوتبال را هم ادامه دادم كه پايانش تا بازي در رده نوجوانان تهران بود.
* چه چيز بوكس تو را به خداحافظي از فوتبال كشاند؟
- هيجان و از همه مهم تر ديدن فيلم بازي هاي «كلي» بود كه مسير زندگي ورزشي ام را عوض كرد. هرگاه فيلم مسابقات «كلي» را مي ديدم شوق و شور بوكس و حضور در رينگ مرا بيشتر وسوسه مي كرد.
* اولين موفقيت در بوكس؟
- ۱۵ سالم بود كه نايب قهرمان جوانان كشور شدم.
جالب آنكه قاچاقي در اين مسابقات حاضر شدم چراكه حداقل سن شركت در رده جوانان ۱۶ سال بود كه با يك سال كمتر به مصاف حريفان بزرگتر از خود رفتم و با ارايه نمايشي جالب به مقام دوم رسيدم. اين مسابقات سال ۷۳ در شهر دامغان انجام شده بود.
* از اولين حضور در رينگ چه احساسي داشتي؟
- احساس كردم وارد قفس شدم، چراكه تا قبل از حضور در نخستين مسابقه رسمي هرگز وارد رينگ نشده بودم.
* هفته اي چند جلسه تمرين مي کردی؟
- هفته اي سه جلسه
* آيا هفته اي ۳ جلسه براي يك قهرمان كافي است؟
- تمرين زياد در بوكس آماتوري درصد ضرب ديدگي را بالا مي برد.
* اولين پاداش؟
- اولين پاداش درست و حسابي را بعد از مدال برنز بازي هاي آسيايي ۱۹۹۸ بانكوك گرفتم.
* مي گويند در بانكوك حقت طلا بوده است؟
- بسيار آماده و سرحال بودم، در پيكاري نزديك در پيكار با قهرمان ازبك كه هم اكنون در جمع حرفه اي هاست از راهيابي به فينال محروم شدم. روسلان چاقايف حتي تا قهرماني جهان هم پيش رفت.
* وزن هم كم مي كردی؟
- هنگامي كه در وزن ۹۱ كيلوگرم بودم مجبور به كاهش و كنترل وزنم بودم، اما با صعود به وزن ۹۱+ كيلوگرم ديگر نه تنها مشكلي نداشتم بلكه چندين كيلو هم از ساير همتاهايم سبك تربودم.
* در ويتنام در فوق سنگين چند نفر شركت داشتند؟
- نزديك به ده نفر.
* در پيكار با حريفان بلندقامت تر از خودت به مشكل برنخوردي؟
- در بازي اول حريف سريلانكايي بسيار بلندتر و سنگين تر از من بود كه با مبارزه از راه دور به راحتي بر او پيروز شدم.
*براي رسيدن به طلا در مقابل كدام حريفان از كدام كشور به زحمت افتادي؟
- حريفان قزاق و ازبك كه حريف ازبكي به نام رستم سعيداف كه براي خود «يلي» در بوكس است.او يك بوكسور به تمام معنا است كه بدون نقص كار مي كند، خيلي حساب شده توانستم با كنترل او بر وي غلبه كنم.
* لابد شرق آسيايي ها مثل هميشه برگ چغندر بودند؟
- شرق آسيايي ها هميشه در اوزان سبك مطرحند. از گذشته دور و قبل از ورود كشورهاي آسياي ميانه تا حدودي قهرمانان هندي و پاكستاني رقيبان ما بوده اند كه اكنون با آمدن قزاق ها و ازبك ها شرايط بسيار سخت شده است.
* فكر اينكه يك روز به جمع بوكسورهاي حرفه اي بپيوندي را داشتی؟
- دوست داشتم، ولي راه ورود به جمع حرفه اي ها دستيابي به مدال در المپيك است.
* در طول دوران قهرماني آسيب هاي شديد هم ديدي؟
- سه بار دستم شكست.
* پس بي خود نيست كه مي گويند بوكس ورزش خطرناكي است؟
- اصلا ورزش خطرناكي نيست. در آخرين تحقيقات به عمل آمده در بررسي خطرناك بودن ورزش ها بوكس در جاي يازدهم بود و فوتبال در جاي نوزدهم.
* پس گفتي مي شود در المپيك مدال گرفت؟
- بله كه مي شود، اول تبليغ مي خواهد دوم بودجه مناسب.
* پس چرا تا الان نگرفتيم؟
- در سيدني حق من مدال برنز بود، اما چون چند ورزشكار ما دوپينگي اعلام شدند داوران و هيات ژوري چندان از ما خوششان نيامد وگرنه من را در عين برتري مقابل حريف كانادايي بازنده نمي كردند.
تازه شانس آورديم كه كل اعضاي تيم را محروم نساختند!
* نقش مربي در بوكس؟
- مربي بوكس حتما بايد به علم روانشناسي مجهز باشد، چرا كه «استرس» در بوكس بيش از ساير رشته هاست، هر مربي كه بتواند زهر استرس را در وجود شاگردش بگيرد يا آن را به حداقل برساند بيشترين كمك را در موفقيت او دارد.
* نام مربياني كه با آنان كار كردي؟
- محمدي، صادقي، نهرودي، احدي، كريمي، صمدي و ...
* از كداميك بيشتر آموختي؟
- از همه آ نها ولي نهرودي تجارب ارزشمندي دارد.
* قصد نداري در پايان راه قهرماني مربي شوي؟
- به درد كار مربيگري نمي خورم، راستش حوصله اش را ندارم.
* آيا در ليگ هم بازي كردي؟
- بله در چند ديدار حاضر شدم.
* چقدر قرارداد بستي؟
- ششصد هزار تومان.
* كل پاداشت طي اين همه سال؟
- پنجاه سكه طلا
* ميزان نقش بدنسازي در بوكس؟
- چيزي حدود ۸۰ درصد.
* كداميك از مربيان خارجي كه به ايران آمدند تاثيرگذارتر بوده اند؟
- آسه بال كوبايي مربي خوبي بود.
* اعتقاد به مربي خارجي داري يا خير؟
- من اعتقاد دارم كه بوكس ايران نياز به تماس هاي بيشتر با تيم هاي صاحب كلاس جهاني دارد تا مربيان خارجي.
* شنيديم كه در سن ۲۳ سالگي تا يكقدمي خداحافظي از بوكس نيز پيش رفتي؟
- در آن دوران بسيار دلزده شده بودم و يكسال و نيم مجبور به كناره گيري از بوكس شدم.

حرف هاي پاياني
* بزرگترين آرزو
برداشتن موانع پخش تلويزيوني _ هرچند كه اكنون با پخش بوكس از شبكه خبر و شبكه ۲ وضعيت تا حدودي بهتر شده است، اما مطمئن هستم كه با كسب مدال در المپيك اين مشكل حتماً حل خواهد شد.
* تفاوت بوكسورهاي ايراني با بوكسورهاي جهان
ما با زور بازي مي كنيم آنها با منطق، آنها حرفه اي كار مي كنند، ما احساسي. آنها ما را بدون زحمت و در سايه تاكتيك و يا به عبارتي بهتر با «كلك» مي برند،ولي قبول كنيد ما بو كسورهاي بااستعدادي داريم كه درصورت بودن امكانات مي توانند حتي در جهان مطرح شوند.