1. لطفاً بیوگرافی ورزشی خود را بنویسید و از چه سالی ورزش بوکس را شروع کردید؟

ناصر سیدمحمدی، ۶۱ ساله، در تاریخ 6 آذر 1330 در محله ی باغ شیخ (ادهم کنونی) اهواز متولد شدم و دوران نوجوانی ام را در محله ی یوسفی گذراندم و از آن زمان تاکنون در گوشه و کنار یوسفی روزگار می گذرانم. بازنشسته ی صنایع فولاد. از اواخر سال 44 ورزش بوکس را در باشگاه تاج اهواز شروع کردم و اکنون ۴۷ سال است در این رشته کسوت دارم. مربیان و پیشکسوتان عزیزی که هر کدام به نوعی به گردن اینجانب حقی دارند عبارتند از: آقایان کریم صف شکن، رستم لطیفی، منصور صفری، مهدی هویت دوست، مرحوم ایرج ملک حسین پور، حسن بیگدلی و امیر حسون که از همگی آنها کمال تشکر را دارم.

2. اولین بار در چه تاریخ و چه سالی وارد رینگ مسابقه شدید و اولین عنوانی که کسب کردید چه بود و در چه سالی؟

در سال 45 برای اولین بار قهرمان آموزشگاه های اهواز شدم. که طی یک مبارزه ی سخت، موفق به شکست دادن قهرمان دوم آموزشگاه های ایران در سال قبل، شدم.

3. در طول ورزش قهرمانی خود در این رشته موفق به کسب چه عناوینی شدید؟

در سال 46 قهرمان آموزشگاه ها و بزرگسالان خوزستان در وزن 48 کیلوگرم شدم. در همین سال در تبریز قهرمان دوم آموزشگاه های ایران در وزن 48 کیلوگرم شدم. و باز در همین سال قهرمان دوم مسابقات تاج گذاری ایران در وزن 48 کیلوگرم شدم؛ که به اردوی تیم ملی بوکس ایران دعوت شدم (در سن 16 سالگی). در سال 48 در مسابقات بوکس قهرمانی ایران در آبادان، مقام سوم را در وزن 48 کیلوگرم به دست آوردم (به اردوی تیم ملی بوکس ایران دعوت شدم). در سال 48 قهرمان اول آموزشگاه های ایران در تهران در وزن 48 کیلوگرم شدم. در سال 50 دوباره قهرمان اول آموزشگاه های ایران در کرمان در وزن 48 کیلوگرم شدم. در سال 51 قهرمان اول کارگران ایران در تهران در وزن 51 کیلوگرم شدم. در سال 52 دوباره قهرمان اول کارگران ایران در بندر انزلی در وزن 48 کیلوگرم شدم.

نکته ی جالب این که از سال 46 که قهرمان خوزستان شدم تا سال 52 که بوکس را کنار گذاشتم؛ هیچ کدام از رقیبان خوزستانیم، موفق به شکست دادن من نشدند.

4. اگر در کسوت مربی یا داور هستید؛ تاریخ شروع فعالیت خود را با ذکر درجه ی داوری یا مربیگری بنویسید.

در دوران تحصیلی و در سال های 50 و 51 مربی تیم هنرستان کشاورزی اهواز بودم؛ جایی که تحصیل می کردم و موفق به کسب عناوینی در سطح اهواز هم شدیم.

ولی به طور رسمی، مربیگری را بعد از بازگشایی دوباره ی بوکس شروع کردم؛ و الان حدود 20 سال است که به طور رسمی مربیگری باشگاه قدس اهواز را برعهده دارم و چندین بار هم مربیگری تیم های جوانان و بزرگسالان استان خوزستان را در مسابقات قهرمانی ایران و لیگ برتر بوکس ایران، عهده دار بوده ام؛ و درجه ی مربیگری من هم درجه یک فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران است.

5. برای پیشرفت این رشته در سطح کشور و میادین بین المللی چه باید کرد؟

احترام به پیشکسوتان این رشته و تشکیل کلاس برای به روز کردن دانش مربیان و برگزاری مسابقات داخلی و خارجی متعدد در سال.

6. بزرگ ترین آرزوی شما چیست؟

بزرگ ترین آرزوی زندگی ام، خدمت به جوانان شهر و دیارم تا پایان عمرم است.

7. شیرین ترین و تلخ ترین خاطره ی ورزشی خود را بنویسید.

دعوت شدن به اردوی تیم ملی بوکس در سن 16 سالگی از شیرین ترین خاطراتم می باشد و شکستگی دست راستم در مسابقات قهرمانی ایران در سال 48 آبادان جزو خاطرات تلخم می باشد.

برگرفته شده از:seyedmohammadi.blogfa.com