درﺻﺪي از ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺟﺬب در
دﺳﺘﺮس اﺳﺖ، ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ھﻀﻢ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﻲ ﺷﻮد. ﺣﺪود 97
درﺻﺪ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺷﯿﺮ و ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ ھﻀﻢ ﻣﻲ ﺷﻮد. ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﮔﻮﺷﺖ، ﻣﺮغ
و ﻣﺎھﻲ ﻛﻤﺘﺮ ھﻀﻢ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺣﺪود 75 ﺗﺎ 85 درﺻﺪ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ھﺎي
ﮔﯿﺎھﻲ ھﻀﻢ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.
دﻓﻊ: دﻓﻊ اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ و ﻣﻮاد زاﻳﺪ ﺣﺎﺻﻞ از ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ آﻧﮫﺎ از
طﺮﻳﻖ ﻟﻮﻟﻪ ﮔﻮارش، ﻛﻠﯿﻪ ھﺎ، ﭘﻮﺳﺖ و رﻳﻪ ھﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ﺷﻮد.
اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ ﺿﺮوري
اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ از ﻧﻈﺮ ﻧﻘﺶ ﺗﻐﺬﻳﻪ اي ﺑﻪ دو ﮔﺮوه ﺿﺮوري و ﻏﯿﺮ
ﺿﺮوري ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ اي را ﻛﻪ ﺑﺪن ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﺪ
ﺑﻪ ﻧﺴﺒﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي رﺷﺪ و ﻧﮕﮫﺪاري ﺑﺎﻓﺖ ھﺎ ﻻزم اﺳﺖ ﺑﺴﺎزد،
اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ ﺿﺮوري ﻣﻲ ﻧﺎﻣﻨﺪ. ﻧﻪ ﺗﺎ از 20 اﺳﯿﺪ آﻣﯿﻨﻪ، ﺿﺮوري
ھﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ از رژﻳﻢ ﻏﺬاﻳﻲ روزاﻧﻪ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺷﻮﻧﺪ. ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ھﺎﻳﻲ ﻛﻪ
ﺣﺎوي ﻣﯿﺰان ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ از ﺗﻤﺎم اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ ﺿﺮوري ھﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ
ﻧﺎم ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻛﺎﻣﻞ ﻳﺎ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺑﺎ ﻛﯿﻔﯿﺖ ﺧﻮب و ارزش ﺑﯿﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﺑﺎﻻ
ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺗﻨﮫﺎ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ و ﺷﯿﺮ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻛﺎﻣﻞ اﺳﺖ.
ﺳﺎﻳﺮ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ھﺎي ﺣﯿﻮاﻧﻲ، ﻧﯿﻤﻪ ﻛﺎﻣﻞ ھﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ژﻻﺗﯿﻦ
ﻛﻪ ﻓﺎﻗﺪ دو اﺳﯿﺪ آﻣﯿﻨﻪ ﺿﺮوري (ﻟﯿﺰﻳﻦ و ﺗﺮﻳﭙﺘﻮﻓﺎن) اﺳﺖ و از ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ
ھﺎي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﯾﺪ. ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ھﺎي ﺑﺎ ارزش
ﺑﯿﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﭘﺎﻳﯿﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﻛﺎﻣﻞ ھﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﻣﻐﺰھﺎ. ﻣﺨﻠﻮط ﻛﺮدن
دو ﻧﻮع ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﮔﯿﺎھﻲ ﻳﺎ اﻓﺰودن ﻣﻘﺪار ﻛﻤﻲ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺣﯿﻮاﻧﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ
ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻏﯿﺮ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ارزش ﺑﯿﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﻏﯿﺮ ﻛﺎﻣﻞ
ﺧﻮاھﺪ ﺷﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل ﻣﯽ ﺗﻮان از ﻣﺨﻠﻮط ﮔﻨﺪم و ﺳﻮﻳﺎ، اﺿﺎﻓﻪ
ﻛﺮدن ﻣﻘﺪار ﻛﻤﻲ ﺷﯿﺮ ﺑﻪ ﻓﺮاورده ھﺎي ﮔﻨﺪم، ﻣﺨﻠﻮط ﮐﺮدن ﺣﺒﻮﺑﺎت و
ﻏﻼت و .... ﻧﺎم ﺑﺮد. ﻣﻌﻤﻮﻻً اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ ﺿﺮوي در ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ
ﺣﯿﻮاﻧﻲ ﺑﻪ ﻣﻘﺪاري اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻘﺪار ﻛﻤﻲ از ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺣﯿﻮاﻧﻲ ﻣﻲ
ﺗﻮاﻧﺪ ﻛﻤﺒﻮد اﺳﯿﺪھﺎي آﻣﯿﻨﻪ ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﮔﯿﺎھﻲ را ﺟﺒﺮان ﺑﻜﻨﺪ. ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﻲ ﺗﻮان ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺑﺎ ﻛﯿﻔﯿﺖ ﺑﺎﻻﻳﻲ را ﻛﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮاً از ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ
ﺣﯿﻮاﻧﻲ در آن اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﺪه و ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ زﻳﺎد ھﻢ ﮔﺮان ﻧﯿﺴﺖ، ﺗﮫﯿﻪ و
ﻣﺼﺮف ﻛﺮد (ﻣﺨﻠﻮط ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ ﺣﯿﻮاﻧﻲ و ﮔﯿﺎھﻲ).