بـــــــــــــــــــوکس ایــــــــــران

تفاوت بین تمرین و فعالیت بدنی

فعالیت بدنی حرکتی است که شامل انقباض ماهیچه هاست. هر نوع فعالیتی که در طول روز انجام می دهیم و شامل حرکت است – کارخانگی، باغبانی، راه رفتن، بالا رفتن از پله ها – نمونه هایی از فعالیت بدنی هستند. دکتر دیوید باست  ، Jr. و PhD استاد واحد تمرین و ورزش و مطالعات اوقات فراغت در دانشگاه تنسی، ناکس ویل می گوید تمرین شکل خاصی از فعالیت بدنی است که برنامه ریزی شده و فعالیت بدنی هدفمندی است که به قصد دستیابی به تناسب اندام یا دیگر فواید سلامتی انجام می شود. انجام فعالیت در یک باشگاه سلامتی، شنا ، دوچرخه سواری، دویدن، و ورزشهایی مانند گلف و تنیس، همگی شکل هایی از تمرین هستند.

                                       فعالیت بدنی و تمرین: درک تفاوت

اکثر فعالیت های بدنی روزانه از نظر شدت ، سبک تا معتدل در نظرگرفته می شوند. اما برخی فواید سلامتی تنها با فعالیت بدنی شدیدتر بدست می آید. یک نمونه آن بهبود در تناسب قلبی عروقی است. برای مثال دو آرام یا دویدن فایده قلبی عروقی بیشتری نسبت به پیاده روی آرام دارد. به علاوه، افزایش تناسب اندام صرفا به اینکه چه نوع فعالیت جسمانی انجام می دهید بستگی ندارد، بلکه به این هم بستگی دارد که با شدتی و به چه مدتی این فعالیت ادامه می یابد. به این علت است که مهم است هنگام انجام ورزشی هوازی، برای مثال، برای رسیدن به سطح خاصی از شدت، ورزش در دامنه ضربان قلب هدف فرد انجام می شود.

                                   فعالیت بدنی و تمرین: درک شدت

چطور می توان تشخیص داد که فعالیتی از نظر شدت معتدل یا شدید است؟ اگر در حین انجام آن می توانید صحبت کنید، این فعالیت معتدل است. اگر پس از گفتن فقط چند کلمه نیاز به توقف و نفس گیری دارید، این فعالیت شدید است. بسته به سطح تناسب اندام، بازی تنیس دونفره ( در هر طرف دونفر) احتمالا از نظر شدت معتدل ، در حالیکه بازی انفرادی شدید تر خواهد بود. باز هم تاکید می شود، صرفا انتخاب فعالیت مهم نیست، بلکه مسئله میزان تلاشی است که نیاز دارد.

                         فعالیت بدنی و تمرین: اجزا تشکیل دهنده تناسب  بدنی

به طور ایده آل، یک برنامه تمرینی باید شامل عناصری باشد که برای بهبود هر کدام از این اجزا طراحی شده  باشد:

·         استقامت قلبی – تنفسی : استقامت تنفسی را – توانایی درگیر شدن در تمرین هوازی – از طریق فعالیت هایی نظیر پیاده روی سریع، دو آرام، دویدن، دوچرخه سواری، شنا، طناب بازی، پارو زدن، یا اسکی کراس کانتری افزایش دهید. وقتی به اهداف فاصله یا شدت برنامه ریزی شده رسیدید، فاصله یا شدت را افزایش دهید یا برای حفظ به چالش کشیدن خودتان فعالیت دیگری انجام دهید.

·         قدرت عضلانی: قدرت عضلانی را می توانید به طور بسیار موثری با بلند کردن وزنه، با استفاده از وزنه های آزاد مثل دنبل ها یا دستگاه های وزنه افزایش دهید.

·         استقامت عضلانی: استقامت تان را از طریق calisthenics ( تمرینات آمادگی جسمانی)، تمرین با وزنه، و فعالیت هایی نظیر دویدن یا شنا بهبود دهید.

·         انعطاف پذیری: برای افزایش سطح انعطاف پذیری، تمرینات کششی را که به عنوان بخشی از تمرینات تان هستند انجام دهید یا از طریق رشته ای مانند یوگا یا pilates که حرکات کششی را هم دربردارند انجام دهید.

با اینکه پرداختن به تمام این اجزا تناسب اندام با یک سبک زندگی فعال از نظر بدنی ممکن می باشد، یک برنامه تمرینی می تواند کمک کند حتی به فواید بیشتری دست یابید.

افزایش دادن میزان فعالیت بدنی در زندگی روزمره شروع خوبی است – مثل پارک کردن ماشین در فاصله ای دورتر از مقصد و مقداری پیاده رفتن. اما برای دستیابی عملی به اهداف تناسب اندام، باید فعالیت های شدید و سازماندهی شده را به برنامه تان وارد کنید تا بتوانید به اهداف تناسب اندام و سلامتی حتی بیشتری دست یابید.