بنی از آنجا که جزو جمعیت یهودیان محله منهتن شهر نیویورک بود به جادوگر گتو شهرت یافت. در مورد خصوصیات قابل ذکر او می توان به سرعت، تکنیک و توانایی بالای او در انتقال سریع فرمان به پاهایش اشاره کرد.

یکی از مبارزات مشهور لئونارد با جک بریتون در ژوئن سال 1922 میلادی می باشد. بنی توانسته بود در سیزده راند نفسگیر حریف خود را ناک اوت بکند ولی در اقدامی غیرقابل پیش بینی در حالی که حریفش بر روی زانو نشسته بود به سمتش حمله ور شد که در نهایت داوران او را برنده نشناختند.

لئونارد در سال 1924 از دنیای بوکس حرفه ای کناره گرفت و چنانچه که خودش گفته است این کار را به خاطر مادرش انجام داده است. بنی دوباره و بعد از چند سال در سال 1931 تصمیم به بازگشت به دنیای بوکس را گرفت و تا سال 1933 در این رشته فعالیت کرد و سرانجام برای همیشه از آن خداحافظی کرد.

لئونارد بعد از کناره گیری از بوکس مدتی را به فعالیت در حواشی ورزش هاکی پرداخت و سرانجام به داوری در بوکس روی آورد. نکته جالب در مورد لئونارد این است که او سرانجام زندگی اش را در روی رینگ بوکس به پایان رساند. او در حالی که مشغول داوری یکی از مسابقات بود دچار حمله قلبی شد و بر روی همان رینگ بوکس جان سپرد.

نام بنی لئونارد همچون دیگر ورزشکاران بزرگ دنیا در تالارهای افتخار بین المللی حک شده است و جامعه یهودیان نیز از او بعنوان یکی از ورزشکاران سرشناس خود نام می برند.