سجاد محرابي، احسان روزبهاني و جاسم دلاوري، مدال‌آوران ايران در اين رقابت‌ها بودند. در ميان شکست‌هاي سنگين ملي‌پوشان ما، کاپيتان و ستاره‌اي همچون علي مظاهري، پرچمدار کاروان ايران در رقابت‌هاي المپيک لندن به حريفي از اردن باخت و با اين شرايط بود که چندي پيش مقصودي، مدير تيم‌هاي ملي بوکس اعلام کرده بود با شکست در مصاف با حريف گمنامي از اردن بايد مظاهري را تمام شده بدانيم! اما مظاهري در گفت‌وگو با خراسان تاکيد کرد: «من هنوز تمام نشده‌ام و با قدرت براي المپيک 2016 ريو برنامه‌ريزي کرده‌ام. باخت من در اين مسابقات نمي‌تواند ثابت کند که مظاهري ديگر تمام شده بلکه اين باخت را يک زنگ خطر و شروعي طوفاني براي جبران آن در رقابت‌هاي آتي مي‌دانم.» وي اضافه کرد: «سطح اين مسابقات بسيار بالا بود و همه تيم‌ها با قدرت در اين رقابت‌ها ظاهر شدند. من هيچ دليل و بهانه‌اي براي توجيه باختم ندارم اما تاکيد مي‌کنم من به حريف گمنامي نباختم. من يک‌بار اين حريف را در مسابقات کسب سهميه المپيک تايلند در سال 2008 با اختلاف بسيار زياد شکست داده بودم؛ حتي اين بوکسور اردني در رقابت‌هاي قهرماني جهان در 2007 شيکاگو در حالي که با 10 امتياز از حريف چيني که قهرمان سوم جهان بود جلوتر بود اما به دليل حمله عصبي که به وي وارد شد بازي برده را واگذار کرد. در مسابقات جهاني 2009 در آذربايجان حريف قدرتمند چيني را مغلوب خود کرد؛ پس حريف من، حريفي قديمي و عنوان‌داري است و در المپيک لندن هم حضور داشته پس نمي‌توان وي را گمنام و ناشناس دانست. بنده هم بهانه‌جويي نمي‌کنم و اعلام مي‌کنم در مسابقات قهرماني آسيا خودم نبودم!» وي تصريح کرد: «دلايل زيادي باعث شد تا تيم ما نتيجه قابل قبولي کسب نکند؛ از جمله تغيير قوانين بازي. شايد براي اولين‌بار بود که با اين قوانين بازي مي‌کرديم و مسئولان فدراسيون هم در اين زمينه بي‌اطلاع بودند و چيزي به ما نگفتند. پيش از اين مسابقات امتيازي بود يعني اگر ما در راند اول 5 امتياز جلوتر بوديم در راند آخر اگر مشتي نمي‌زديم يا نمي‌خورديم برنده ميدان بوديم اما در اين مسابقات در هر راند برنده اعلام مي‌شد؛ ضمن اين‌که به دليل ضعف در برگزاري اين رقابت‌ها، 5 بار در وزن من قرعه‌کشي انجام شد؛ چراکه در وزن 91- کيلوگرم حريف تاجيکستان در جدول قرار داشت در حالي که هيچ بوکسور تاجيکي در اين وزن حضور نداشت. البته اين‌ها دلايل بسيار ناچيزي در شکست محسوب مي‌شود.» مظاهري باخت به حريف اردني را به واسطه ناداوري و حق​کشي نخواند و گفت: «من در مصاف باحريف اردن شکست را پذيرفته‌ام و نتوانستم در حد و اندازه خودم ظاهر شوم و اين بي‌انصافي است که دوستان اعلام کنند که مظاهري ديگر تمام شده است. من براي کسب مدال در المپيک آينده برنامه‌ريزي کرده‌ام؛ ضمن اين‌که در رقابت‌هاي قهرماني آسيا آسيب‌ديدگي جدي داشتم. من به دنبال بهانه‌جويي براي تبرئه شکستم نيستم اما چطور مي‌توان از تيمي که في‌سبيل‌ا... در اردوهاي تيم ملي است و بدون هيچ حقوق و مزايا و حتي اردوي تدارکاتي انتظار کسب مدال داشت! ضمن اين‌که اردوهاي آمادگي نيز ديرتر از موعد مقرر برگزار شد و ما تنها يک ماه در اردو حضور داشتيم. من براي فدراسيون زحمت زيادي کشيده‌ام و حتي اگر در سنگر بوکس نباشد در جاهاي ديگر مي‌توانم به اين رشته خدمت کنم. 11 سال است که عضو تيم ملي هستم و حالا با يک باخت تمام شده‌ام؟! از مجموع 30 مسابقه‌اي که رفته‌ام 24 مدال گرفتم، مسئولان توقع دارند در هر مسابقه با مدال برگردم. نبايد فراموش کنيم که ديگر کشورها بي‌کار ننشسته‌اند و در اين رشته سرمايه‌گذاري مي‌کنند؛ حتي کشورهايي مثل عراق و افغانستان هم مدال مي‌گيرند. مسابقات قهرماني آسيا زنگ خطري براي ايران شد تا مشکلات مالي فدراسيون بيشتر ديده شود و در اين زمينه چاره​انديشي شود. همين مشکل مزيد بر علت باخت تيم ما نيز شد.»